ساعت ده صبح با او قرار ملاقات داشتم و فقط می دانستم کارگر است و حرفهای زیادی برای گفتن دارد .عقربه های ساعت کمی که از موعد مقرر عبور می کند مردی را جلوی خودم می بینم.با صورتی تکیده و اندامی لاغر در حالی که از چهره اش خستگی ....

شاید آن‌روز که انجمن کوچک متشکل از چند خیاط  آمریکایی نام «شوالیه‌های کارگر» را بر خود نهاد، کسی گمان آن نمی‌برد که این خود بهانه‌ای شود تا در نهایت سالروز تاسیس که اول ماه می بود روز جهانی کارگر نام‌گذاری شود. اما آن‌گونه شد و طوفانی که از قلب...

خون ما می شکفد بر برف اسفندی

               خون ما می شکفد بر لاله

                         خون ما پيرهن کارگران

                                   خون ما پيرهن دهقانان

                 خون ما پيرهن سربازان

                 خون ما پيرهن خاک ماست

                       نم نم باران

                     با خون ما

                                                       شهر آزادی را می سازد

                                                                    نم نم باران

                                                                            با خون ما

                                                         شهر فرهادها را می سازد

                                          خون ما پيرهن کارگران

                                       خون ما پيرهن دهقانان

                                    خون ما پيرهن سربازان

در دانشگاه یا بهتر بگویم پادگان باهنر کرمان این هفته و از طرف کانون های فرهنگی جشنواره فرهنگ و هنر در حال برگزاری است.از در ورودی که وارد می شوی انگار که هفته دفاع مقدس است.

بچه های ریش دار در فضایی که به عکس ها و نمایه ها و سخنرانی ها و فیلم های اربابانشان آراسته شده جلسه برگزار می کنند.

حجاب اسلامی٬ روابط دختر و پسر  از دیدگاه اسلام(یا بهتر بگوییم از دیدگاه خودشان) فرهنگ شهادت ٬ایثار ٬مقاومت و..

یاد سالهای اول اصلاحات افتادم که قرار بود به عنوان یک برنامه ٬دانشجویان اصلاح طلب نهادها ی اینچنینی را در اختیار خود در آورند.

امروز نه تنها یاد کسی هم نمانده که همه چیز وارونه شده است و بچه های ریش دار نخود هر آشی هستند.... 

   همه آرامش بود ....

   تا لحظه ای که باد همچون  پیکی نفس نفس زنان

   اعلام کرد ظهور سلطان مستبد را

   و آنگاه شاخه ها نجوایی بیبم آلود را آغاز کردند

                      آیا به خاطر می آورید آن طوفان مهلک را؟

                       گل های نومید٬به رغم وحشت چیره

                        به شکل دسته گلی در دستان دژخیم در آمدند

                                               شهابها شرابه های تاج او شدند

                                      و ما همچون شاخه های درختان طوفان زده

                                 ضجه زدیم٬شرحه شرحه شده

                         به ضرب تیغه ی تیز شمشیر نامرئی

                      باران با خود برد

            تکه تکه های تن های سلاخی شده ی ما را

اما خون ما نازدودنی بر دیوارها چسبید

همچون صمغ بر تنه درختان تنومند...

از طریق sms یکی از دوستان به من خبر داد که گویا اعتراض دانشجویان دانشگاه سهند تبریز به تحصن و از دیروز به اعتصاب غذا تبدیل شده است.مسئولین دانشگاه هم جلو انتشار اخبار بیشتر رو با قطع کردن اینترنت گرفتند.نمیدونم اون احمق ها هنوز در چه سطحی از آگاهی اطلاعاتی و ارتباطی هستند که اینجوری اقدام میکنند.

به هر ترتیب امیدوارم که بچه های سهند هم به نتیجه دلخواه خودشون برسند.اگر هم نرسیدند زیاد مهم نیست.مهمتر از همه چیز بروز اعتراض است و بس.پس به خاطر اعتراضشون بهشون خسته نباشید می گم.

بالاخره این انتخابات هم به آخر رسید و بعد از یک بازی نابرابر اصلاح طلبان مثل مجلس گذشته اقلیت خواهند بود.البته امیدوارم که اقلیت این مجلس مثل مجلس هفتم نباشد و با جسارت بیشتری عمل کند.

اما نکته دیگر اینکه:

 امروز و بعد از پایان هیاهو های این چند وقت الزاما باید به انتقاد از خویش بپردازیم. نقد گذشته٬ نقد حال ٬نقد رفتارهایمان در انتخابات ٬ نقد اصول٬نقد فروع و.. شاید که طرحی نو در افتد.البته در همین چند وقت صحبت های زیادی در مورد ضرورت انتقاد از خویش شنیده ایم. فکر کنم آخرینش سعید حجاریان بود که از این ضرورت سخن گفت. اما از موقعی که اصلاحات از حاکمیت به قول عباس عبدی "با یک اردنگی" اخراج شد٬این صحبتها نقل هر مجلسی بوده ٬اما کسی نتیجه ای از آن ندیده.

یاد نوشته ای از آنتونیو گرامشی افتادم که گفته بود:انتقاد از خود باید کاملا عملی و بی رحمانه باشد و اتفاقا موثر بودنش به همان بی رحمانه بودنش است.

امیدوارم که امسال پر از این اتفاقات بیرحمانه باشد.موافقید؟

  اینجا هر چیزی که دور و بر من است

        تنها برابری را میطلبد

 عرض خواهم کرد:

                 مرا نیز چون ثروتمندان

                 از گوشت و پوست و خون آفریده اند٬

          اما به من می گویند:    هی تهی دست!!

   تنها این ماییم که مزد تو را تعیین خواهیم کرد.

                         تو بی اجازه ما آسوده نخواهی مرد٬

                             تو خواهی نوشید٬اگر من بخواهم

                                  تو خواهی خورد ٬اگر من بخواهم

                                        تو خواهی زیست ٬اگر من بخواهم

  من شیره جان تو را خواهم مکید

  درست همچون شراب و

  درست همچون انگور

                                 زیر سنگ عصاران٬

                              چندان که آسیاب زمین

                             از خون تو خواهد چرخید....

چنین شد

 که من بی تاب عدالت شدم

و گفتم:

               زمین از آن کسی است

                     که در آن می کارد و

  بر آن درو می کند.

  و گفتم:

                        این پایان پرده نشینان ظلمت است.

  و گفتم:

                         تنها او سزاوار ستایش است

 که کار میکند٬ کار و کار و کار...!!

         و چنین شد

        که اجازه ندادند سخن بگویم

        و چنین شد

        که بی هیچ پرسش و چشم بندی

سینه دیوارم آوردند...

جوخه...!

رو به هدف...٬

آتش...